Silent Lucidity 2.0 - Silence of Wings: July 2005

Ms. Tisay: "Ano bang nangyayari sa 'yo? Bakit ka tulala? Na-shock ka ba sa exam?"

---------------

Syempre hindi rin nagtagal ang self-pity moment ko last last week. Na-overcome ko na rin ang pagka-insecure ko dun sa lalaking nakita ko sa grocery store (tawagin na lang natin siyang Mr. Valentino.) Inisip ko na lang na maswerte lang sya. Mas bata kasi sya, at Nursing ang course niya--hindi kasing-toxic ng Med. Hindi niya kailangan magpuyat gabi-gabi kaya siya makinis, walang pimples. Marami siyang free time para mag-gym kaya maganda ang katawan niya. Hindi siya stressed sa pag-aaral kaya may panahon siya para sa love life (at sex life). Samantalang ako, Med student ako. Mahirap para sa isang Med student ang magkaroon ng makinis na mukha, magandang katawan, at love life (at sex life).

Kaya nga kinabukasan dinampot ko agad sa trash can yung mga tinapon kong gamit sa mukha ko (mabuti na lang malinis ang basurahan ko dahil puro papel at plastic lang ang laman hehehe). Sabi ko sa sarili ko, bakit ko kailangan magmukmok at mainggit sa kanya? Hindi naman ako pangit ah? May hitsura naman ako. Lamang lang siya sa kin ng isang paligo hehehe.

Bumili pa nga ako ng isang machine na ginagamit ng mga derma--yung OxyLight. Nakita ko ito sa isang infomercial. Grabe, ito na yata ang pinakamahal na binili ko alang-alang sa vanity ko -- $70! Naisip ko, I deserve this. Ngayon ko mas dapat alagaan ang sarili ko. Ayoko pumanget dahil sa stress na dulot ng Med school!

Dalawang linggo na rin ang lumipas at mukhang maayos na ang lahat. Hindi ko na naiisip si Mr. Valentino. Exam namin kanina sa Physiology. Naging favorite subject ko na ito dahil compared to Anatomy, mas konti ang memorizations dito. It's more of analysis which I enjoy a lot. In short, nadalian ako sa exam. Naunang natapos sina Ms. Tisay at Mr. Arithmetic kaya alam kong hinihintay na nila ako sa labas. Pagbukas ko ng pinto ng lecture hall bumungad sa kin ang napakaraming 2nd year Med students. Mukhang mag-e-exam din sila sa lecture hall na 'yon at hinihintay na lang nila na matapos kaming mga 1st year. "Kamusta ang exam?", tanong ni Mr. Arithmetic. Bago pa ako nakasagot ay napansin ko na mukhang cutie pie ang lalaking nasa likod niya (matalas ang paningin ko sa mga ganyan hehehe). Pero teka, mukhang pamilyar yata siya? ... ... ... ... ... OH MY GAWWWWD!!!!!!!!! Si Mr. Valentino! Sya ngaaaaaa!!!!! Teka. Ano naman kayang ginagawa niya dito sa Med building? At bakit puti ang pantalon niya? OH MY GAWWWWD!!!!!!!!! Hindi siya Nursing student! Med din siyaaaaaa!!!!! Sinilip ko ang nameplate niya. Teka. Bakit kulay gold ito at hindi green tulad ng sa kin? OH MY GAWWWWD!!!!!!!!! 2nd year na siyaaaaaa!!!!! Siyeeeeeeettt!!!!

Napatingin siya sa 'kin. Alam kong nakilala niya ko. Napansin niya kasi na tinititigan ko siya dati sa grocery store, kaya alam kong natandaan niya ako. Habang nakatingin siya sa 'kin parang nai-imagine ko siya na pinagtatawanan ako ng malakas na malakas habang may mga ahas na kumikibot-kibot sa ulo niya. "MWAHAHAHAHA! MWAHAHAHAHA! MWAHAHAHAHAHAHA!"

Naisip ko ang nameplate niyang ginintuan. Parang sinasabi niya sa kin, "MWAHAHAHAHA! I'm a 2nd year Med student and you're just a 1st year! MWAHAHAHAHA!"

Naisip ko ang makinis niyang mukha. Parang sinasabi niya sa kin, "MWAHAHAHAHA! I'm a 2nd year Med student and you're just a 1st year! And yet, I have a flawless complexion which you don't have! MWAHAHAHAHA!"

Naisip ko ang maganda niyang katawan. Parang sinasabi niya sa kin, "MWAHAHAHAHA! I'm a 2nd year Med student and you're just a 1st year! And yet, I have a flawless complexion and time to go to the gym which you don't have! MWAHAHAHAHA!"

Naisip ko ang condom na binili niya sa grocery store last last week. Parang sinasabi niya sa kin, "MWAHAHAHAHA! I'm a 2nd year Med student and you're just a 1st year! And yet, I have a flawless complexion, time to go the gym, and an active sex life which you don't have! MWAHAHAHAHA!"

Parang maghi-hysterical ako sa mga oras na 'yon.

"Ano bang nangyayari sa 'yo? Bakit ka tulala? Na-shock ka ba sa exam?", tanong ni Ms. Tisay. "Tara na. Mag-lunch na tayo please. Dali! Alis na tayo!" Yun na lang ang nasabi ko habang hinihila ko sina Ms. Tisay at Mr. Arithmetic palabas sa mga nagsisiksikang estudyante.

Hindi rin nakatiis ang dila ko at inilabas ko kay Ms. Tisay ang pagka-insecure ko kay Mr. Valentino. Hindi ako makapaniwala na pumapasok kami araw-araw sa iisang building. Ang ibig sabihin nito, posible na makita ko siya araw-araw at pag nangyari 'yon magiging disaster ang Med life ko!

Si Mr. Arithmetic naman ay hinayaan ko na lang isipin na nahirapan kasi ako sa exam sa Physio kaya ganoon na lang pagbabago ng mood ko.

Lecture na namin sa Histology, pero hindi pa rin mawala sa isip ko si Mr. Valentino. Naiisip ko na naman siya na pinagtatawanan ako habang may mga ahas na kumikibot-kibot sa ulo niya. "MWAHAHAHAHA! MWAHAHAHAHA! MWAHAHAHAHAHAHAHAH!"

Hindi ako makapaniwala na sa gitna ng lecture ay bigla na lang akong naiyak. Nagtaka tuloy si Mr. Arithmetic, habang si Ms. Tisay naman ay tinatapik ang likod ko.

---------------

Ms. Tisay: "Hoy Rony... Sobra na yan ha. Iyakan ba? Ano ka ba?"
Mr. Arithemtic: "Bakit? Ba't umiiyak yan?"
Ako: "(Hikbi.) Ang hirap ng exam sa Physio! Huhuhuhuhu."

---------------

Nang mapag-isip-isip ko na mukha na kong pathetic eh tumahan na rin ako at pinilit na makinig sa lecture. Uwing-uwi na ko. Gusto ko na naman magmukmok sa kama. Bago kami umuwi dinaanan muna namin ang mga locker namin. OH MY GAWWWWD!!!!!! I don't believe it! Si Mr. Valentino na naman! At, aba! Halos magkatabi lang pala ang mga locker namin! Grabe na ito! To the highest level na ito! Nung paalis na si Mr. Valentino ay sumenyas ako kay Ms. Tisay at bumulong, "Siya yun! Siya yun!".

Ang sumunod na pag-uusap namin ni Ms. Tisay ang nagpaganda ng araw ko.

---------------

Ms. Tisay: OH MY GAWWWWD!!!!!! Siya 'yon???? Nai-insecure ka dun sa itsura na 'yon??? EWWWWWW??? HALLLLEERRR?? ITSURA! ITSURA BA 'YON????!!! EEWWWWW!!!!
Ako: Okay Ms. Tisay. Alam ko friends tayo. Kaya sige lang, make me feel better.
Ms. Tisay: I'm just telling the truth! Hindi siya ka-inse-insecure noh! And you're telling me he's everything you want to become?! DUHHHH!!!! Mukha siyang.... Mukha siyang pang-"That's Entertainment!"
Ako: Huh? Whatever. Cute kaya siya noh? Hunk pa.
Ms. Tisay: Hunk??? DUHHH! CHUBBY KAYA! At hindi siya cute ha! O sige, I'm giving you permission na ma-insecure sa skin niya. Ang kislap niya kasi eh! Parang anak-araw! Kainis! Pero aside from that, wala na!
Ako: (Teary-eyed.) Alam mo? Friend talaga kita.
Ms. Tisay: Ikaw kasi eh! Nag-stop ka mag-whitening pills. Mag-glutathione ka na kasi ulit! Gluta lang yan! (wink.)
Mr. Arithmetic: Teka. Ano bang pinag-uusapan niyo? That's Entertainment?

---------------

Hindi ko alam kung sincere si Ms. Tisay sa mga sinabi niya, o talagang gusto lang niya kong i-comfort. Either way, pinaganda niya ang araw ko (kahit gabi na). Oo nga naman, tama na ang pagka-insecure ko. Konting panahon lang naman at kaya ko siyang tapatan (hehehe lakas ng fighting spirit). Labanan na ng ganda to! Gosh! Siguro nga kailangan ko na uli lunukin ang puting bato ni Darna, este, yung pampaputing bato ni derma hehehe!

D A R N A ! ! !

I feel bad, again.

Just about 15 minutes ago I went to a grocery store near my dorm to get some of my 'vanity stuffs' like facial wash, moisturizer, etc. I was short on cash so I used my credit card to pay for my purchase. Their swiping machine (or whatever they call it) was not situated at the counter and was placed somewhere else so I had to wait a while for them to swipe my card. The cashier took the purchases of the other customers while I waited and there at the end of the line I saw the man of my dreams. I know for a fact that he is a bisexual (or a homosexual for that matter) because I saw him ad his photos before on a chatroom for bisexual men. I also saw him once at the mall, and twice at UST with his equally handsome boyfriend (it was pretty obvious that they were sweet with each other). They were both nursing students as I can remember. Anyway, he was wearing a black sando which showed off his great physique and white complexion that is to die for. When he finally reached his turn on the counter I was able to look at him head to toe. I couldn't help but notice the bulge which was very visible in his tight short pants. I can swear he was having a hard-on at that time. And, woah! What is that that he bought? Chocolate cookies and a pack of condoms. He noticed me noticing him and when he looked at me in the eye I almost fainted. I was so pre-occupied by this guy that I didn't notice the cashier handing me my card and receipt. She had to call my attention just to wake me up from my daydream. When I finally got my senses back I went to get my bag at the baggage counter and when I turned around he was gone.

I walked my way home feeling bad. Not because I didn't get a chance to check him out further but because I was feeling envious. It was a weird feeling. Normally, when I see a goodlooking guy what I feel is desire and not envy. I would usually say to myself "Damn. I wish he was my boyfriend." This time, it was "Damn. I wish he was me."

What made him different from all the other guys is still confusing me. All I know is that right now I'm feeling ugly again.

When I got home the stuffs I just bought which are supposed to make me look good went straight to the trash can. I thought I would never look good enough no matter how hard I try. I went to bed right away.

July 18, 2005

Ding, Ang Bato!

July 07, 2005

Capital Sin All Over Again